Elimizde Ne Kalır

Birisine çok kızdığınızda, sürekli onun aleyhinde konuştuğunuzda, çok öfkelenip çok sinir olduğunuzda geriye ne kalır? Olumlu duygular, sevgi, merhamet ve hatta acıma. Oysa ki size zarar vermiş ve kendinizi korumanız gereken birine üzülmek ve acımak istemiyorsunuzdur. Olayın mağduru sizsinizdir. Bunu her yerde dile getirirmişsinizdir. Ama dizginsiz şekilde ifade edilen bu kadar öfke ve nefret duygusundan sonra bilinçaltındaki iyi duygular o kişiyi korumak için karşı taarruza geçmiştir. Bilinçaltının denge kurma çabası sizin hayattaki dengenizi bozacak şekilde sonuçlanır. İnsan öfkelenmekten de yorulur, nefret etmekten de bıkar. Zarar görmenin içimizde yarattığı öfkeyi kendimizi tüketene kadar aklımızda ve dilimizde taşırsak içimizde hiç bitmeyen bir çatışma olur. O kişiden nefret etmekle ona acımak arasında gidip gelmekten yoruluruz. En iyisi kendi lehimize bir karar alıp uygulayana kadar daha sakin kalmak ve kararlılığımıza engel olacak duyguları taarruza geçirecek kadar öfkeyle kendimizi yormamaktır.